Kreator audiogramu

Tak — wybierz ucho i rodzaj badania w liście „Zaznaczanie punktu dla”, następnie kliknij dowolne miejsce na wykresie, aby umieścić próg, albo kliknij istniejący punkt, aby go zaznaczyć i przeciągnąć w nowe miejsce. Każda zmiana na wykresie natychmiast aktualizuje odpowiednią komórkę tabeli, a wpisywanie w tabeli również natychmiast aktualizuje wykres — współdzielą te same dane.

To jest zgodne ze standardową konwencją ASHA dla audiogramów: czerwone oznaczenia O to progi z przewodnictwa powietrznego prawego ucha, a niebieskie oznaczenia X — lewego. Przewodnictwo kostne dodaje drugą parę symboli, < / > dla wyników niemaskowanych i [ / ] dla maskowanych, a maskowane przewodnictwo powietrzne zmienia się na trójkąt (prawe ucho) lub kwadrat (lewe ucho) — ta sama konwencja co na wydruku audiogramu klinicznego. Zobacz legendę symboli pod wykresem.

Audiogramy przedstawiają poziom słyszenia (dB HL) — cichsze, lepiej słyszalne dźwięki u góry, a głośniejsze progi (czyli gorszy słuch) niżej, więc linia opadająca wizualnie pokazuje narastający ubytek słuchu, zgodnie ze standardowym układem klinicznym.

Zaznacz je, gdy częstotliwość była badana do maksymalnego wyjścia audiometru bez uzyskania odpowiedzi. Wykres umieszcza ten symbol na dole skali — praktycznym maksymalnym wyjściu audiometru — ze standardową strzałką pod kątem 45 stopni, zamiast rysować go przy liczbie, jaka akurat znajduje się w polu, tak jak audiolodzy oznaczają nietestowalny próg na papierowym audiogramie.

Wibratory kostne nie mogą niezawodnie przekazywać częstotliwości powyżej 4000 Hz, dlatego kliniczna audiometria tonalna bada przewodnictwo kostne tylko przy częstotliwościach oktawowych od 250 Hz do 4000 Hz — to narzędzie stosuje ten sam zakres.

Nie — to tylko wizualizuje wartości, które już posiadasz (np. z raportu audiologicznego) i szacuje stopień ubytku na podstawie średniej. Nie może samo zmierzyć Twojego słuchu ani postawić diagnozy ubytku słuchu; użyj go, aby przejrzeć lub udostępnić wyniki uzyskane z prawdziwej audiometrii tonalnej, a w celu interpretacji skonsultuj się z wykwalifikowanym audiologiem lub lekarzem.

Oś pozioma to częstotliwość (wysokość dźwięku), od 250 Hz po lewej do 8000 Hz po prawej, narysowana w skali logarytmicznej, więc każda kolumna to równy krok oktawowy. Oś pionowa to głośność w dB HL, od cichej u góry (-10) do głośnej u dołu (120) — im niżej leży linia, tym głośniejszy dźwięk był potrzebny, aby go usłyszeć, czyli gorszy słuch przy tej częstotliwości.

Średni próg z przewodnictwa powietrznego dla każdego ucha z wprowadzonych częstotliwości jest klasyfikowany zgodnie z powszechnie stosowaną konwencją kliniczną: 0-15 dB HL Norma, 16-25 Nieznaczny, 26-40 Łagodny, 41-55 Umiarkowany, 56-70 Umiarkowanie głęboki, 71-90 Głęboki, a powyżej 90 Znaczny. Narzędzie automatycznie oblicza i opisuje tę średnią pod wykresem dla każdego ucha; to opisowa etykieta, a nie diagnoza.

Tak — „Pobierz wykres jako PNG” dodaje pod wykresem kompaktową legendę wymieniającą tylko te serie, które faktycznie naniesiono, dzięki czemu wyeksportowany obraz jest zrozumiały bez otaczającej go strony.